خدا، زندگی، میهن

مواد لازم:

12 عدد دلستر ساده (تلخ یا کلاسیک)- ترجیحا بهنوش (ممکن است به جای دلستر از بطری های ماءالشعیر بهنوش استفاده شود)

7 لیوان پر شکر (ترجیحا شکر بسته بندی)

1.5 قاشق غذا خوری مخمرنان (می توان از نانوایی یا عطاری تهیه کرد-در بسته بندی های خارجی هم موجود است)

ظرف بزرگ (مثلا تشت) – قیف – لیوان – قاشق بزرگ – آب جوشیده (گرم)

روش تهیه:

این کار باید خیلی تمیز انجام سود پس دستهای خود را به خوبی می شوریم.

تمام وسایل را خوب شسته و تشت (که باید طرفیت 15 لیتر را داشته باشد) را پس از شستن با آب جوش هم شستشو می دهیم.

دلسترها را در تشت خالی می کنیم و 7 لیوان شکر را به آرمی به آن اضافه کرده و خوب هم می زنیم.

باید آن قدر محلول را هم بزنیم تا مطمئن شویم که تمام شکر حل شده است.

در یک لیوان تا نصفه آب جوشیده (نه آب جوش) که گرم است می ریزیم و مخمرها را به آن اضافه می کنیم و خوب هم می زنیم تا حل شود. محلول مخمر را می گذاریم 15 دقیقه بماند، سپس آن را داخل تشت ریخته و هم می زنیم.

برای نگهداری از آبجو، بهترین حالت استفاده از بطری 1.5 لیتری نوشابه های گازدار است چون قابلیت بالایی در تحمل فشار گاز دارند، در غیر این صورت از بطری خود دلسترها استفاده میکنیم. پس به هیچ وجه نمی توانیم از ظروفی مانند بطری های آب معدنی و... استفاده کنیم چون نمی توانند فشار را تحمل کنند.

محتوای تشت را به کمک لیوان وقیف به آرامی داخل بطری ها می ریزیم تا حدی که سرشان به اندازه ی یک بند انگشت خالی بماند. باز هم تاکید می شود دستی که به محلول می خورد، تشت و ظروف نگهداری و قیف و لیوان باید خوب شسته شده باشند.

پس از ریختن محلول داخل بطری ها در آنها را نمی بندیم. بطری ها را در حالی که درشان باز است در مکانی نسبتا گرم (حدود 30 درجه)، مثلا با فاصله از شوفاژ یا بخاری می گذاریم. باید حواسمان باشد که ذرات خارجی و آلودگی ها وارد بطری ها نشوند. مثلا گذاشتن بطری ها در کارتون ایده ی خوبی است.

پس از گذشت 24 ساعت تعدادی از بطری ها کف می کنند (عملیات تخمیر شروع شده، محلول ها کف می کنند و کفشان از بطری خارج می شود، اطراف در را با پارچه ی تمیزی پاک کرده و...) در آنها را می بندیم. سایر بطری ها را هم به گرما نزدیکتر می کنیم تا کف کنند.

وقتی در بطری ها را محکم بستیم دیگر گاز تولیدی نمی تواند از آنها خارج شود. آبجوها باید حداقل 10 روز بمانند تا آماده شوند. ممکن است در دمای بالا آبجو ها ظرف یک هفته برسند و یا ممکن است این اتفاق در دمای پایین 20 روز طول بکشد. اما باید توجه داشت که نباید به منظور آماده شدن سریع تر آبجو ها آنها را بیشتر از 30 درجه گرم کنیم و به منبع گرما نزدیک کنیم زیرا احتمال انفجار بطری ها در این صورت بالا می رود.

در هفته ی اول تخمیر آبجوها باید هر روز به بطری ها سر بزنیم و گاز آنها را خارج کنیم. این کار باید به گونه ای صورت بگیرد که به هیچ عنوان هوا وارد بطریهای آبجو نشود. زیرا در این صورت آبجوها ترش خواهند شد. به این منظور روزی یک بار در بطری ها را شل می کنیم تا گاز آنها کم شود. این کار را چند بار انجام می دهیم و اجازه نمی دهیم کف آبجو به در بطری برسد و خارج شود تا فشار گاز درون بطری کم شود. بطری ها به دلیل وجود فشار بسیار زیاد احتمالا ورم خواهند کرد و سطح آبجو در آنها پایین می رود. ولی ورم کردن بطری ها نگرانی بابت انفجار آنها به وجود نمی آورد و تنها خطر از جانب در بطری ها است که ممکن است در اثر باز و بسته سدن زیاد هرز شوند یا شل بسته شده باشند. به همین دلیل اشاره شد استفاده از بطری های 1.5 لیتری نوشابه بهتر است چون تلفات و خرابی آبجوها را به صفر می رساند.

و به خاطر داریم که در طول عملیات هواگیری در بطری ها به هیچ وجه نباید کاملا باز شود یا هوا بکشد.

پس از گذشت حدود 10 روز وقتی بطری ها را هوا گیری می کنیم متوجه می شویم که مثل دفعات قبلی هنگام انجام این کار مخمرهایی که ته ظرف رسوب کرده اند بلند نمی شوند . اصطلاحا لرد آبجو نمی جوشد.

حالا آبجو ها رسیده اند. در آنها را باز کرده، یک قاشق غذاخوری شکر داخل هر یک ریخته و آنها را به مدت 24 ساعت داخل یخچال می گذاریم و سپس میل می کنیم!